Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

Rock Therapy: Θα χτίσω μέσα στα όνειρα μου

Γιατρέ,
Άργησα λίγο να έρθω γιατί έψαχνα να βρώ το Α μου. Με τέτοια υποβάθμιση όλο και κάποιο Α θα μου έχουν αφαιρέσει. Γιατί, όλα και όλα , γιατρέ, εμείς στο σόι μας τα Α τα έχουμε 3... ΑΑΑ Rock Therapyκαι το κούτελο να γυαλίζει.
Είδα το Σαρκοζί να χάνει το δικό του και ανησύχησα. Τελικά το βρήκα και ήρθα. Είχε κρυφτεί για να μην δει τα δελτία των 8 και ξεχάστηκε. Εγώ όμως τα είδα γιατρέ μου και άρχισα πάλι τα χάπια που είχα κόψει για λίγο.
ΕΙΔΑ τον Παπαδήμο να μας προειδοποιεί πως καλύτερα φτωχοί με δουλειά παρά άνεργοι. Το είπε με εκείνη την αργή ομιλία και το παγωμένο βλέμμα του εκτελεστή που σε κοιτάει στα μάτια πριν τραβήξει την σκανδάλη για να ξέρεις ποιος το έκανε και να πάρεις μαζί τα τελευταία λόγια του.
ΕΙΔΑ τις στατιστικές-αυτοκτονίες, ανεργία, άστεγοι-φυτίλι αναμμένο στο μέλλον μας.
ΕΙΔΑ τους ποντικο-πολιτικούληδες να ετοιμάζονται να παρατήσουν το καράβι-ΕΛΛΑΣ σαν τον καπετάνιο του ναυαγισμένου Costa Concordia.
ΕΙΔΑ τους δελφίνους του ΠΑΣΟΚ να αποδεικνύονται πιο λίγοι από τον λίγο που θέλουν να διαδεχτούν.
ΕΙΔΑ τους αρχιερείς από τη μία να διαφημίζουν τις φιλανθρωπίες τους και από την άλλη να κάνουν ουρά στο κελί του Εφραίμ.
ΕΙΔΑ τους πολιικούς αρχηγούς να θέλουν να βγάλουν στην εφεδρεία τη λογική και την αξιοπρέπεια μας.
ΕΙΔΑ τα κόμματα να βάζουν χέρι στην τσέπη μου για να αυξήσουν την χρηματοδότηση τους.
ΕΙΔΑ την τρόικα να ετοιμάζεται να έρθει και τους δούλους να στρώνουν κόκκινα χαλιά.
Έκλεισα την τηλεόραση γιατρέ και βγήκα έξω.Περπάτησα στην πόλη.
ΕΙΔΑ ερημιά... βιτρίνες άδειες. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
ΕΙΔΑ ζευγάρια να περπατούν αμίλητα. Ούτε τα δάχτυλα δε άγγιζαν.
ΕΙΔΑ κόσμο τρομοκρατημένο. Βλέμμα καχύποπτο. Λόγια στο πουθενά. Διάλογος με το κενό.
ΕΙΔΑ το φόβο, το «γιατί;» , το «έως πότε;»
Μέχρι τη στιγμή που ο άερας έφερε στα αυτιά μου την γλυκιά μελωδία ενός παιδικού γέλιου. Και κατάλαβα...
Γύρισα σπίτι ΕΙΔΑ δύο γκριζογάλανα μάτια και βούτηξα μέσα στο χρώμα τους και στην ελπίδα τους.
Γιατρέ πάω να ονειρευτώ και να χτίσω μέσα στα όνειρα μου. Εκεί μπαίνει όποιος θέλω εγώ!!!!

[Αντώνης Κυρίκος]